برای تسلیت!

شرمنده همگی.............

اولا:

 

زیتون خانوم گفت:

آیت‌الله الف که ماشالله بالای صد سال عمر داره و کمرش خمیدست،بردنش پشت‌بوم برای دیدن هلال ماه.فقط کافیه سید علی و چنتا دیگه از علما که مثه ایت الله الف گالیله بازی در بیارن و دیدن ماه رو تایید کنن.آیت‌الله الف در اثر خمی کمر نمی‌تونسته آسمون رو نگاه کنه، اعوان و انصارش هر چی سعی می‌کنن صافش کنن،نمی‌تونن.به‌ناچار روی دست می‌گیرنش و سرشو می‌گیرن بالا.اون‌قدر بهش فشار میارن که طفلکی کارخرابی می‌کنه و با صدای ضعیف داد می زنه:

ریِِــــــــــدم بابا...ریدم...ولم کنید.

همه فکر می‌کنن می‌گه دیدم بابا... خوشحال می‌شن و الله اکبر می‌گن و فوری بی‌سیم می‌زنن به رسانه‌ها که هلال ماه روئت شد و اینگونه می شود که فرداعید سعید فطر می شود.

عید سعید فطر مبارک

 

ثانیا:

روزه دار که باشی توی جیبت،آن لابه لا یه قرآن و یک دعا و یا یک مهر پیدا می شه،که هر کدومشون می تونه تا چند هفته بعد از ماه رمضون تو جیبت جا خوش کنن.

اینا رو لابد!به جای دل جامانده ات حمل می کنی.سر همان روزهای اول که نه توی تاکسی صدای ربّنا آمد ونه توی بازار بوی زولبیا،قرآن را که طعمه شوری اشکهای شب قدر را گرفته،11ماه زودتر از رمضان سال آینده باز می کنی روی سرت،می ترسی که باز گناه بر نفست چنگ بزند!!! آخر باید دستت جایی بند باشد!!!

قرآنت می شود اتصال تو و شب قدر و دل جامنده ات.

از خلوت بودن مسجد در نماز مغرب،تا شلوغی شب قدر،تا فوتبال بعد از افطار،تا چرخ دستی آش رشته فروشی سر خیابون،تا قلیون سرای کنار ساحل،تا بی خوابی و مردم آزاری تا سحر!همه و همه لابه لای پیچ و خم جا نمازترمه مادر جون قایم می شوند.

این طوریست که جا نماز مادرجون می شود اثبات هستی و حضور گذشته و بودن تو!!

و هر باری که رویش دست می کشی لابه لای غبار به هوا خواسته،عطر مادرجون و مناجاتش را عمیق می کشی درونه ریه هایت.

چه زود یادت می رود که از همان اسیری تعلق،از همان هوای مسموم غبارآلود ر یا که جای نفس کشیدن دلت را تنگ می کرد،از همان هراس ماندن توی پیچ و خم ترمه های کهنه و قدیمی اسلامگرایان که بال و پرشان را روی تمام هستی و وجودت و فکرت می کشند و کفش تمام عقایدت را به پا می کنند و به امید اینکه از فردا آدامسه نعنایی در دهانت پشتک وارو بزند،دلت را در رمضان جا گذاشتی و چشمانت را بستی و نفس راحتی کشیدی و پریدی ملخک را توی سینه ات 1000بار دوره کردی که باورت بشود که آه افسوس توی سینه ات جای خالی بازدم همان نفس راحت را پر نکند و دلت هوای همان جیبه لباسه رمضانت را نکند؟!!!!

روزه دار که باشی ...

روزه دار بودن ادامه دارد چون هنوز هم خورشید دور است.

 

ثالثا:

بازم به همتون تبریک می گم